Sprostowanie nieprawdziwych informacji umieszczonych w Gazecie Wyborczej

1. Już informacja zawarta w tytule wymaga sprostowania, bowiem:

• GPS-y firmy Hertz Systems nigdy i nikogo nie myliły, tylko pokazywały to, co miały pokazywać, czyli mapy wgrane w ich pamięć. Odbiorniki były wyposażone w instrukcję wgrywania map dowolnego terenu, na którym będą użytkowane. Spółka Hertz Systems nie może być obciążana bałaganem panującym w wojsku pod dowództwem gen. Waldemara Skrzypczaka. Jeśli cywilne urządzenia miały być wydane żołnierzom na cele wojskowe, powinny być właściwie przygotowane do eksploatacji, szczególnie po długim ich magazynowaniu, a żołnierze przeszkoleni w ich obsłudze;
• od firmy Hertz Systems nie kupiono 90 urządzeń GPS za 1 milion złotych, tylko 2 partie różnych (znacznie) urządzeń w sumie za 588.500 złotych. To 40% różnica!;
• nie kupiono ich „za milion złotych mimo negatywnej opinii wojska”(cokolwiek by to „wojsko” znaczyło), tylko kupiono je w drodze przetargu, zgodnie ze specyfikacją zamówienia. Kto zna procedury zakupów przez wojsko, wie, że nie ma tam przypadków. Natomiast dlaczego akurat taki z nich uczyniono użytek i jakie czynności miały pozorować, dziennikarz powinien pytać gen. Skrzypczaka;

2. na żaden trop „właśnie” Naczelna Prokuratura Wojskowa nie wpadła, bo ta w ogóle żadnego postępowania nie prowadzi. Natomiast postępowanie w sprawie istnienia i funkcjonowania, jakoby zorganizowanej i rzekomo przestępczej grupy, prowadzi Wojskowa Prokuratura Okręgowa w Poznaniu od 1 kwietnia 2009 roku;

3. oczywiście fałszywe jest twierdzenie, że płk G i szef Hertza” mają postawione zarzuty, bo „ustawiali przetarg wart 300 milionów złotych.” Autorowi zabrakło elementarnej już nie dziennikarskiej, ale ludzkiej uczciwości, aby przynajmniej przeczytać postanowienia o przedstawieniu zarzutów tym osobom;

4. nie jest prawdą, że Hertz dostarczył „na przełomie roku 2006/2007 wojsku partię 40 odbiorników przeznaczonych na zagraniczne misje, m.in. w Czadzie i Afganistanie”, skoro pierwsi polscy żołnierze w Czadzie pojawili się w kwietniu 2008 roku, a dostawa mała miejsce 15 grudnia 2005 roku. Ale również dlatego, że zakupiono odbiorniki cywilne, i zakup nie był zakupem sprzętu wojskowego. Wystarczyło minimum rzetelności dziennikarskiej, aby zapoznać się z warunkami przetargów i specyfikacjami. Sprzęt cywilny zachowuje się jak sprzęt cywilny, a nie wojskowy i w Afganistanie i na Księżycu;

5. nieprawdą jest, że na potrzeby postępowania przygotowawczego prowadzonej sprawy (wszak nie jesteśmy w maglu) została sporządzona opinia procesowa „wojskowego zarządu geografii i kartografii”;

6. niegodne Gazety Wyborczej niechlujstwo dziennikarskie powoduje, iż sprostować musimy również, że Zarząd taki w Wojsku Polskim jest nieznany;

7. nieprawdą jest również, że dostarczone odbiorniki nie miały wbudowanych anten. Miały. Jakby miały funkcjonować, skoro istotą jest odbiór sygnałów z satelitów nawigacyjnych? W antenę zewnętrzną wyposażone zostały dodatkowo. Takie twierdzenia dyskwalifikują intelektualnie ich autora;

8. nieprawdziwe jest twierdzenie w zakończeniu artykułu, że „W sprawie zakupu mylących GPS-ów prokuratura postawiła już zarzuty szefowi Hertz Systems”. Pomijając kolejne niechlujstwo dziennikarskie, że nazwa Firmy jest inna, żeby pisać o zarzutach, trzeba je przeczytać (vide: pkt 3 powyżej). Inaczej pisze się kłamstwa. Firma zgłosiła się do ogłoszonego przetargu, wygrała go i wykonała zamówienie zgodnie z jego warunkami w terminie. W takiej sytuacji działanie Firmy jest zgodne z prawem, nie może więc stanowić przestępstwa, nie może więc stanowić zarzutu w żadnej prokuraturze. Myślenie nadal ma kolosalną przyszłość.